Προνήπια: Τι πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς

Συνέντευξη του κ. Γιώργου Σταθόπουλου, Προέδρου της ΠΟΣΙΠΣ, παιδαγωγού-κοινωνιολόγου στην Αμαρυσία

Οι Πολιτικοί που τα ξέρουν όλα,αποφασίζουν για εμάς, χωρίς να έχουν δικαίωμα λόγου αυτοί που θα εφαρμόσουν τις αποφάσεις τους.Έτσι, διαμορφώνεται ένα τοπίο που σίγουρα θα έχει επιπτώσεις στις νέες γενιές, τις οποίες θα διαπιστώσουμε μετά από λίγα χρόνια. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή:


Ποια είναι τα δεδομένα;

Με το νόμο 1566/85 η Πολιτεία, μέσω μιας επιτροπής, στην οποία συμμετείχαν αρκετοί εμπειρογνώμονες και εκπρόσωποι φορέων, προτείνει τη διετή προσχολική εκπαίδευση με προϋποθέσεις και σε βάθος χρόνου.

Το 2000, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα δίνει Οδηγία για διετή Προσχολική Εκπαίδευση σε όλα τα κράτη - μέλη να κάνουν το ίδιο και δίνει 20 χρόνια προσαρμογής και εφαρμογής.

Η Οδηγία αυτή δεν καθόριζε τον χρόνο έναρξης της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης στα κράτη - μέλη τους, γι αυτό βλέπουμε άλλα παιδιά σε κάποιες χώρες να πηγαίνουν στην πρώτη (Α’) Δημοτικού στα 5 χρόνια, άλλα στα 6 τους και άλλα στα 7 χρόνια τους. Το σπουδαιότερο είναι ότι η Οδηγία αναφερόταν στην προσβασιμότητα και καθολικότητα και όχι στην υποχρεωτικότητα.


Τι έκανε η Ελλάδα;

Απολύτως τίποτα. Γιατί; Διότι δεν σχεδίασε, δεν έβαλε στόχους, δεν προγραμμάτισε, δεν εξασφάλισε χρήματα, δεν έθεσε κτηριολογικό πλαίσιο, δεν μελέτησε παιδαγωγικό και εκπαιδευτικό πλαίσιο - πρόγραμμα για την ηλικία του Προνηπίου, δεν εξασφάλισε οικόπεδα για να χτίσει ανάλογους χώρους με βάση τη διαμόρφωση του πληθυσμού, δεν εκπαίδευσε τις Νηπιαγωγούς ανάλογα και για τα Προνήπια, ούτε προετοίμασε στελέχη για διοίκηση τέτοιων Δομών.

Τον Οκτώβριο του 2006, η τότε Υπουργός Παιδείας ανακοίνωσε, ξαφνικά, την υποχρεωτική ένταξη των νηπίων ηλικίας 5 χρονών στο Νηπιαγωγείο. Από το 2006 μέχρι το 2013, με ημίμετρα εφαρμογής, οι εκάστοτε Υπουργοί Παιδείας προσπάθησαν να καθιερώσουν το Υποχρεωτικό Νηπιαγωγείο στα χαρτιά, χωρίς να κάνουν κάτι άλλο. Το 2013, μετά από επτά χρόνια αγώνων, η Βουλή ψηφίζει το Συστεγασμένο Νηπιαγωγείο, μέσα στους ιδιωτικούς Παιδικούς Σταθμούς.


Να σημειωθεί ότι θεσμικά οι ηλικίες αυτές περιλαμβάνονται μέσα στην Προσχολική Αγωγή και Εκπαίδευση, η οποία ανήκει στου Βρεφονηπιακούς – Παιδικούς Σταθμούς εδώ και πενήντα (50) χρόνια, οι συνεργάτες των οποίων είναι Νηπιοβρεφοκόμοι, Νηπιαγωγοί, Κοινωνικοί Λειτουργοί και πολλές άλλες ειδικότητες.

Αυτές οι Δομές λειτουργούν νόμιμα είτε από Δήμους, είτε από Ιδιώτες με Δημόσιους Ελεγκτικούς Μηχανισμούς και με κλαδικά όργανα που φροντίζουν την επιμόρφωσή τους και κάνουν ποιοτική αναβάθμιση των χώρων τους, με συνεχείς βελτιώσεις του αρχικού θεσμικού πλαισίου.


Το 2017, ο τότε Υπουργός Παιδείας αποφασίζει να συμπεριλάβει στην υποχρεωτική διετή προσχολική Εκπαίδευση και τα Προνήπια, ηλικίας από 3 χρονών και 9 μηνών χωρίς να ρωτήσει κανένα, χωρίς να έχει γίνει η παραμικρή υποδομή ή κάτι από τα προηγούμενα.

Έτσι, με επιτροπές μη νόμιμες, υποχρεώνει σε πρώτη φάση (2018 - 2019) 184 Δήμους να ενταχθούν στην υποχρεωτική εκπαίδευση, ενώ οι γονείς των Προνηπίων στους υπόλοιπους 142 Δήμους δικαιούνται δωρεάν φοίτηση στους Παιδικούς Σταθμούς (Δημοτικούς ή Ιδιωτικούς).

Το 2018 δηλώνει ότι σε βάθος τριετίας θα γίνουν όλες οι απαραίτητες ενέργειες για την ένταξη και των υπόλοιπων Δήμων. Το 2019 ανακοινώνει το Υπουργείο, με τις ίδιες διαδικασίες, την ένταξη (για το σχολικό έτος 2019 - 2020) και άλλων 129 Δήμων, αφήνοντας εκτός 13 Δήμους για το σχολικό έτος 2020 - 2021.

Τι δεν έκανε ο τ. Yπουργός

1. Δεν έκανε διάλογο με τους εκπροσώπους φορέων -αν και το ζήτησαν επίμονα- και ιδιαίτερα αυτούς που καλούνται να εφαρμόσουν αυτές τις βεβιασμένες αποφάσεις.


2. Δεν ενημέρωσε τους Γονείς, ούτε ρώτησε τα ΚΕΣΥ και τους ειδικούς για τις ιδιαιτερότητες της ηλικίας αυτής.

3. Δεν έλαβε υπόψη του το κυπριακό εκπαιδευτικό μοντέλο, το οποίο μετά από τρία χρόνια εφαρμογής και βλέποντας τις αρνητικές επιπτώσεις, ανέβασε την ηλικία από τα 3 στα 5 χρόνια ως Προνήπια και στα 6 χρόνια ως Νήπια.

4. Αγνόησε τις έρευνες του Πανεπιστημίου του Harvard, oι οποίες ανέδειξαν τα προβλήματα που προκύπτουν όταν πιέζεται η φύση του παιδιού στην ηλικία των 4 ετών παίρνοντας την ιδιότητα του Μαθητή, με όλες τις παρενέργειες που εισπράττει από χειρισμούς και σχολικού άγχους για εκπαίδευση.

Τι δεν θα βρουν οι γονείς στα Νηπιαγωγεία

Οι γονείς των Προνηπίων είτε έχουν εμπειρία από εξωοικογενειακή φροντίδα (έχουν στείλει το παιδί τους σε Παιδικό Σταθμό) είτε πηγαίνουν για πρώτη φορά, πρέπει να γνωρίζουν:
 

  • Πόσο έτοιμο είναι το παιδί τους να βρεθεί για 4 ώρες, κάθε μέρα ή για πολύ περισσότερες, αν το Νηπιαγωγείο είναι Ολοήμερο, στην ίδια αίθουσα με μια Νηπιαγωγό για να ανταποκριθεί στον ζητούμενο στόχο του Νηπιαγωγείου, ο οποίος είναι η Σχολική Ετοιμότητα; Στον Παιδικό Σταθμό είχε πολλά κέντρα ενδιαφέροντος σε διαφορετικούς χώρους και επικοινωνούσε με πολλές ειδικότητες π.χ. εργαστήρια με εικαστικούς δασκάλους, άλλες γλώσσες (Αγγλικά, Γαλλικά κ.ά.), Μουσικοκινητική, Θεατρικό Παιχνίδι, Μουσειακή Αγωγή, Αθλητισμό κ.λπ.
     
  • Αν χρειαστεί, ειδικά στο Ολοήμερο, να ξεκουραστεί, δεν θα βρει πουθενά αίθουσα ύπνου.
     
  • Οι τουαλέτες και η καθαριότητα που γνώριζε, καθώς και η φροντίδα που είχε στον Παιδικό Σταθμό ίσως να είναι ζητούμενο. Αν κάποιο παιδί δεν έχει έλεγχο σφιγκτήρων (συμβαίνει σε πολλές περιπτώσεις) η Νηπιαγωγός, μην έχοντας βοηθό, δεν μπορεί να εγκαταλείψει τα υπόλοιπα παιδιά για να φροντίσει το ένα.
     
  • Η αυλή, συνήθως, στερείται περιβαλλοντικών ερεθισμάτων (π.χ. λαχανόκηπους, αμμότοπους κ.ά.) και συχνά τα παιδιά βγαίνουν εκτός αίθουσας, κάποιες φορές, σε περιφραγμένα πεζοδρόμια.
     
  • Η υποστήριξη και πρόληψη από ειδικότητες Παιδιάτρου, Ψυχολόγου, Κοινωνικού Λειτουργού, Αναπτυξιολόγου, Διατροφολόγου κ.ά. είναι ανύπαρκτη.
     
  • Η ατομική ή ομαδική ενημέρωση για την εξέλιξη ή κάποιες δυσκολίες είναι από ελάχιστη μέχρι ανύπαρκτη και αυτή -όταν γίνεται- είναι πρωί μέσα στο ωράριο εργασίας της Νηπιαγωγού.
     
  • Οι 15νθήμερες αργίες (Χριστουγέννων, Πρωτοχρονιάς) καθώς και όλες οι άλλες, όπως και οι Γενικές Συνελεύσεις των Νηπιαγωγών, τα υποχρεωτικά σεμινάρια με τους συντονιστές εκπαιδευτικού έργου των Νηπιαγωγών γίνονται αιτία οι εργαζόμενοι γονείς να ψάχνουν πού και με ποιον θα αφήσουν το παιδί τους.
     
  • Η έναρξη 11 Σεπτεμβρίου και η λήξη 15 Ιουνίου υποχρεώνουν τον εργαζόμενο γονιό να βρει λύση, καθ’ ότι η δική του άδεια -στην καλύτερη περίπτωση- θα είναι ένα μήνα το χρόνο.


Αξίζει να σημειώσουμε
 

  • Τα εργασιακά δικαιώματα των Νηπιαγωγών του Υπουργείου Παιδείας είναι κεκτημένα και δεν αμφισβητούνται, πρέπει όμως να τα γνωρίζουν οι Γονείς γιατί γρήγορα πρέπει να τα διαχειριστούν.
     
  • Υπάρχουν κτίρια και αυλές Νηπιαγωγείων τα οποία είναι κόσμημα και ξεπερνούν τις εγκαταστάσεις της ιδανικότερης Ιδιωτικής Δομής. Αυτά όμως είναι ελάχιστα και δεν αλλάζουν την εικόνα.
     
  • Υπάρχουν Νηπιαγωγοί, οι οποίες δίνουν την ψυχή τους για να συμπληρώσουν τα υπαρκτά κενά, αλλά οι περιπτώσεις αυτές είναι λαχεία που κερδίζουν.


Συμπέρασμα
 

  • Οι Γονείς πρέπει να αφουγκράζονται τον ψυχικό κόσμο του παιδιού τους, με διακριτικότητα και να το στηρίζουν, αποφεύγοντας κρίσεις, συγκρίσεις και άλλα σχόλια.
     
  • Πρέπει να στηρίζουν το έργο της Νηπιαγωγού με κάθε τρόπο.
     
  • Πρέπει να ενημερώνουν τη Νηπιαγωγό για κάθε αρνητική εικόνα, που μεταφέρει το παιδί από το Νηπιαγωγείο, καθώς και τις σχέσεις του με τα άλλα παιδιά.
     
  • Σε περίπτωση που δεν βρίσκουν κατανόηση, να απευθύνονται στον Διευθυντή του Σχολείου που ανήκει το Νηπιαγωγείο ή στον Προϊστάμενο Διεύθυνσης της περιοχής.
     
  • Εφ’ όσον το παιδί τους στερείται από το Νηπιαγωγείο προγραμμάτων, που του δίνουν διέξοδο ή του δημιουργούν υποδομή για αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου του στο μέλλον, να αναζητήσουν ανάλογες απογευματινές δράσεις από προγράμματα του Δήμου τους.
     
  • Να προτείνουν στη Νηπιαγωγό ειδικούς επιστήμονες, οι οποίοι θα κουβεντιάζουν μαζί τους τα θέματα που τους απασχολούν.
     
  • Οι γονείς να διεκδικήσουν την ένταξη των Προνηπίων στα ΚΔΑΠ προκειμένου να δώσουν διέξοδο στις αργίες και στις διακοπές.


Συνέντευξη του κ. Γιώργου Σταθόπουλου, Προέδρου της ΠΟΣΙΠΣ, παιδαγωγού-κοινωνιολόγου στην Αμαρυσία (7-9-2019)

Επίσης: